در ادبیات کلاسیک فارسی، معنا (محتوا) فربهتر از ادبیت و سازوکارهای ادبی بوده است. اهل علم، فلسفه و عرفان در این ادوار هرچند به مبانی جمالشناسی وقوف داشتهاند اما شعر را برای بیان تعالیم و افکار خود به خدمت گرفتهاند. طبیعی است معنایی که از بیرون از ادبیات آمده و تابع الگو و نظم منطقی خاص خود است، رسالت ذاتی ادبی را مغشوش و آفرینندگی آن را ضعیف می کند. عبدالرحمن جامی از همین شاعرانی است که دانش و علمش بر قدرت شاعری تفوق دارد و اگرچه ذهن و ضمیر فیاض به زبان او استحکام و سادگی بخشیده اما از هیجان و شور شاعری و آفرینندگی دور ساخته است. از این رو منتقدان ادبی جامی را استاد ادب میدانند و نه شاعری.
سیزدهمین نشست از مجموعه درسگفتارهایی دربارهی جامی در روز چهارشنبه ۲۲ آذر ساعت ۱۶ به «جدال جمال و معنا در آثار جامی» اختصاص دارد که با سخنرانی علیاصغر ارجی در مرکز فرهنگی شهر کتاب واقع در خیابان شهید بهشتی، خیابان شهید احمد قصیر (بخارست)، نبش کوچه سوم برگزار میشود و ورود برای علاقهمندان آزاد است.
محمدعلی بهمنی بنیانگذار «غزل گفتار» و یا «شعر گفتار» است که به اشعار مابین شعر نیمایی و غزل گفته می شود.
مهلت ارسال اثر: پایان شهریور ۱۴۰۳
بهمنی به علت خونریزی مغزی بستری است.
امام حسین برای کشته شدن به کربلا نرفته است. در نگاه او زندگی موهبت خداست.
یک اتفاق خوب برای جایگاه اقتصاد فرهنگ در صنوف کشور